Hoop - Leven in een onzekere wereld

‘Laat je door niets in verwarring brengen; erken Christus als Heer en eer hem met heel je hart. Vraagt iemand je waarop de hoop die in je leeft gebaseerd is, wees dan steeds bereid om je te verantwoorden.’
(1 Petrus 3:14-15)


Studeren is investeren in de toekomst. Met hard werken willen we een goede toekomst zeker stellen. Succes lijkt maakbaar. Maar hoe goed we ook plannen – die toekomst blijft onzeker. Veel hebben we niet in de hand. Vind ik leuk werk? Een partner? Wordt mijn leven een succes? Groter en bedreigender nog is de onzekerheid in de wereld: lukt het een klimaatramp af te wenden? Wat gaat er gebeuren met migratiestromen? Kan terrorisme worden ingedamd?
Waar gaat het heen?
We verkennen de kracht van christelijke hoop. Hoop die rust geeft én activeert. Waar hopen we op? Is dat nog vol te houden na 2000 jaar? Hoe werkt dat in de praktijk? En hoe deel je die hoop uit?


Doelstellingen
1.
Bespreekbaar maken van (gebrek aan) hoop. Wat in onze toekomst is onzeker? Wat doet dat met ons?
2.
Delen van christelijke hoop. Daarbij misverstanden corrigeren: (a) verlossing van deze wereld, niet uit deze
wereld, (b) toekomst niet alleen later, maar nu al begonnen.
3.
Oefenen van praktijken van hoopvol leven: (a) zorgen loslaten, (b) verlangen ontwikkelen naar Gods
Koninkrijk, (c) hoopvol activisme; meebouwen aan Gods toekomst.


De planeet Melancholia raast op de aarde af. Zal het de aarde en alles daarop vernietigen? Onder die druk zijn de zussen Claire and Justine in gesprek: Claire: It'll pass us by tonight. John is quite calm about it. / Justine: Does that calm you down? / Claire: Yes, of course. Well, John studies things. He always has. / Justine: The Earth is evil. We don't need to grieve for it. / Claire: What? / Justine: Nobody will miss it. / Claire: But where would Leo grow up? / Justine: All I know is, life on Earth is evil. / Claire: There may be life somewhere else. / Justine: But there isn't. / Claire: How do you know? / Justine: Because I know things. / Claire: Oh yes, you always imagined you did. / Justine: I know we're alone. / Claire: I don't think you know that at all.
 - Lars von Trier, Melancholia (film)



Eerdere jaarthema's

Bekijk ook onze eerdere jaarthema en de bijbehorende materialen:
KRACHT - Floreren in een prestatiesamenleving (2018-2019)
Face to Face - gemaakt voor echte verbinding (2019-2020)

Laurens van Lavieren

Denker
Mail

Blijf op de hoogte van:

's-Hertogenbosch
Postadres:
Postbus 820
3900 AV Veenendaal

(030) 294 28 00
info@ifes.nl

Snel naar: