Een lampje onder de korenmaat?

De ochtend na de aankondiging van de lockdown lees ik in de bijbelapp Mattheus 5: 16 Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.
En het steekt me. Hoe dan Vader? Hoe kan ik uw licht laten zien als het voelt alsof mijn handen en voeten steeds meer gebonden worden. In vers 15a staat: Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is. Maar God, ik mag de deur niet uit, ik mag maar twee mensen op bezoek, maar eigenlijk liever helemaal niet. Mijn contacten worden beperkt, ik wil mensen helpen en het liefst zoveel mogelijk. Ik wil Uw licht laten zien, maar mijn waarden komen in gedrang.  Ik wil U licht zijn, maar waar mag ik nog zijn? Hoe kan ik kind van U zijn achter gesloten deuren? Mijn huis lijkt langzaam de korenmaat te worden over het licht.
 
Gelukkig blijf ik niet alleen in mijn gedachten. Ik mocht deze delen met mijn collega‚Äôs. Online ontmoeten we elkaar en deel ik mijn gedachten. Met elkaar denken we na over deze tekst. We delen onze frustraties, we delen ons verlangen en we mogen elkaar bemoedigen en er blijft een ander Bijbelverhaal hangen in mijn hoofd. Dit deel ik graag met jullie.  

We worden gevraagd het licht te zijn. Dat betekent niet meteen dat we van alles moeten doen. Als je het licht bent, dan verspreid zich dat, ook als je het zelf niet ziet. Licht is zichtbaar in de duisternis, door alle kiertjes of gaten komt het naar buiten. Dat blijkt ook uit het verhaal van Paulus en Silas in de gevangenis. Letterlijk opgesloten en gebonden. Nadat zij een vrouw van een kwade geest hadden genezen worden zij hiervoor opgesloten. Midden in de nacht is er een aardbeving en kunnen zij ontsnappen, maar ze doen het niet. Door te blijven getuigen zij van hun geloof en komt de bewaker tot geloof
.  
26 Plotseling was er een zware aardbeving. De hele gevangenis schudde. Alle deuren gingen open en de boeien van de gevangenen raakten los. 27 De bewaker schrok wakker uit zijn slaap. Hij zag de deuren van de gevangenis openstaan. Hij greep zijn zwaard om zichzelf te doden, want hij dacht dat alle gevangenen waren ontsnapt. 28 Maar Paulus riep luid: "Doe jezelf geen kwaad, want we zijn allemaal nog hier!" Hand 16: 26-28

En dit is niet het enige moment dat Paulus is opgesloten. Hij zit vaker in de gevangenis en toch heeft hij veel van zijn geloof kunnen delen en laten zien. Welke beperkingen hem ook worden opgelegd, hij weet altijd het licht van God te verspreiden doordat het licht in hem zit. Dit voorbeeld vind ik bemoedigend. Door mij niet te verzetten tegen de beperkingen, maar er juist gebruik van te maken zoals ook Paulus zijn tijd in de gevangenis gebruikt om te schrijven, om te bidden en om God te prijzen. Ik hoop dat we zo als christenen nog altijd het licht in ons kunnen laten zien door ons niet te verzetten, maar in het voorbeeld van Paulus het te gebruiken.  
 

Eveline Buist-Laseur

Studentenwerker
Eindhoven
Mail

Blijf op de hoogte van:

's-Hertogenbosch
Postadres:
Postbus 820
3900 AV Veenendaal

(030) 294 28 00
info@ifes.nl

Snel naar: