I will keep my eyes always on the Lord

In het voorjaar van 2013 ontstond in het Gezi Park in Istanbul een golf van protesten die in de maanden daarna door heel Turkije zou gaan. Duizenden protesten met miljoenen deelnemers namen de voorpagina’s van kranten door heel Europa in beslag. Wat begon als een vreedzaam protest door milieuactivisten werd een landelijk verzet tegen het regime van premier Erdogan met vele doden en gewonden.

In die zomer ging ik met mijn studentenvereniging op buitenlandse reis naar Istanbul. Al maanden hadden we ernaar uitgekeken, en het leek veilig genoeg voor toeristen om deze indrukwekkende stad weer te bezoeken. Hoewel we het advies hadden gekregen om (uiteraard) het Taksimplein en Gezipark, beiden toeristische trekpleisters maar ook epicentrum van de protesten, te mijden was dat aan dovemansoren gericht. En zo kwam het dat we op een middag in een drukke winkelstraat vlak bij het Taksimplein opeens midden in een protesterende menigte stonden. We beseften dat we beter konden maken dat we wegkwamen, en liepen achter elkaar aan in de richting van waar het veilig leek. En zodra we rijen Turkse ME waren gepasseerd veranderden zij van formatie. De waterkanonnen begonnen te ronken, politie en ME haalden hun wapenstok tevoorschijn, en de sfeer werd snel grimmiger. We waren net op tijd weg.

Al die tijd hadden we ervoor gezorgd dat we bij elkaar bleven. Dat deden we door ons te richten op de rossige haardos van een amicus die vooropliep. Raakten we elkaar in de mensenmassa even uit het oog, dan vonden we elkaar weer door te zoeken naar herkenbaar rood in een menigte niet-roodharigen.

Psalm 16 heeft ook zoiets in zich. Er is een hoop aan de hand in het leven van David, maar ook hij heeft een ijkpunt in zicht.

“Ik stel mij de Heere voortdurend voor ogen, omdat Hij aan mijn rechterhand is wankel ik niet.”
Psalm 16:8 (HSV)

David schrijft deze psalm als hij in (doods)gevaar is, en dat geeft deze woorden voor mij nog meer kracht dan ze al hebben. Niet alleen tijdens mooi weer en in tijden van vrede en gezondheid richtte hij zijn ogen op God, maar ook op alle momenten daartussenin.  

Psalm 16 is een psalm van geloof. Van vertrouwen. Het is niet moeilijk om de link te leggen tussen de psalm en deze tijd. Wellicht is de dood de afgelopen weken nog helemaal niet in jouw wereld binnengekomen, en maakt dat jouw situatie helemaal anders dan die van David. Maar we hebben allemaal moeten inleveren, en ons moeten aanpassen aan de omstandigheden. We lijden in meer of mindere mate verliezen: activiteiten die niet of anders door gaan: de bestuurswissel, de Dies- of misschien wel lustrumviering waar je zolang naar uitgekeken hebt. De laatste maanden van je bestuursjaar, of juist je f.t.-tijd die er helemaal anders uitziet dan verwacht. Je mist je vrienden, voelt je eenzaam of bent op een plek (je studentenhuis of thuisthuis) waar je liever niet wilt zijn omdat het er niet fijn of veilig is. Ik hoop dat deze woorden van David je zullen helpen. Schrijf ze op je deur, spiegel, muur, in je dagboek, in je bestuurs- of kringapp, en laat de hoop en troost die ze brengen in je ziel resoneren:


I will keep my eyes always on the Lord. With Him at my right hand, I will not be shaken. Therefore my heart is glad and my tongue rejoices; my body also will rest secure, because you will not abandon me to the realm of the dead, nor will you let your faithful one see decay. You make known to me the path of life; you will fill me with joy in Your presence, with eternal pleasures at your right hand.
Psalm 16:8-11 (NIV)

Maaike Verbruggen

Projectleider Veritas forum
Mail

Blijf op de hoogte van:

's-Hertogenbosch
Postadres:
Postbus 820
3900 AV Veenendaal

(030) 294 28 00
info@ifes.nl

Snel naar: