Schermmoe, Coronnamoe, allesmoe

De titel doet je misschien heroverwegen of je verder wilt lezen. Het gaat over Corona, het gaat over al dat online meeten. Laat maar, even geen zin in. Doe mij maar een berichtje over iets anders. Iets leuks, iets waar ik even van kan genieten, iets wat me afleidt van de situatie waarover al veel te vaak gesproken wordt in de media en op straat. We kunnen er niet omheen, in de winkel met een mondkapje of achter ons schermpje college volgen. Is het einde al in zicht? Kunnen we dit straks weer lekker achter ons laten? Of is het einde nog lang niet in zicht?

Afgelopen week mocht ik in een Passion Week spreken over hoop. En ik vraag me af, hebben we nog hoop in deze tijd? Of gaat onze hoop over na deze tijd? Ik denk dat het veel makkelijker is om onze hoop te vestigen op straks, na deze tijd. Maar wanneer is dat? De één is er wat optimistischer over dan de ander.

In de Passion Week mochten we onze hoop vestigen op God. Hoop die God brengt voor de toekomst, maar ook hoop voor het hier en u. Om juist nu, in deze moeilijke tijd, te getuigen over God. Juist nu te vertellen over de hoop in ons. Over de God die naar de aarde kwam, over de God die op deze aarde geleden heeft, over de God die door zijn vrienden, zijn discipelen in de steek werd gelaten. Over de God die door alle mensen, waarvan Hij zoveel houdt en voor wie Hij bereidt was te sterven, in de steek werd gelaten. En Tegelijkertijd over de God die koste wat het kost de verbinding met ons zoekt. En het koste Hem alles: pijn, moeite, verdriet en zijn leven. En Hij deed dat voor jou en mij. Ik mocht daarin iets leren over de empathie van God.

In het filmpje van Brene Brown (klik hier of op het plaatje boven) wordt er uitleg gegeven over het verschil tussen empathie en sympathie. Empathie voedt verbinding, voedt relatie, sympathie zorgt voor het tegenovergestelde. Juist in deze tijd, waarin verbinden met elkaar zo lastig is, hebben we empathie nodig. En laat God nu een God van empathie zijn en niet van sympathie. God zegt niet: ‘Je lijdt misschien nu, maar in ieder geval kom je straks de hemel’. Of zoals we soms tegen elkaar zeggen: ‘Lockdown? In ieder geval heb je nog online meetings.’ Nee, God komt naar ons toe. Hij kent ons gevoel en wil in dat gevoel, in de herkenning, zich verbinden aan ons. Hij kan dat, doordat Hij zelf op aarde is geweest, doordat Hij zelf kan zich verbinden aan de mooie dingen, maar ook het lijden van de aarde. In onze gevoelens wil God naast ons staan, ziet Hij ons zoals we op dat moment zijn en we mogen het met Hem delen. Door Gods offer kan Hij zeggen: ‘Ik weet hoe het is, en je bent niet alleen.’ Voelen we ons alleen, voelen we ons wanhopig, voelen we ons terneergeslagen, dan kan God zeggen: ‘Ik weet hoe het is, en je bent niet alleen.’ Wanneer we verbonden zijn met de empathie van God, kunnen we in Zijn kracht verder en mogen we zelf leren deze empathie door te geven aan anderen.

Online ontmoeten maakt empathie moeilijker en toch mocht ik afgelopen week en al een paar avonden ervoor ervaren dat het niet onmogelijk is. Dat we, in verbinding met God, nog steeds met elkaar mogen verbinden. We hebben niet alleen de computer en het internet die ons verbinden, maar we hebben een Hemelse Vader die ons verbindt en Zijn Geest die door ons heen werkt. Al een paar keer kwam ik even uit die dip, ervoer ik even dat moment van echte verbinding. Krijg ik hoop in deze tijd.

maar heilig God, de Heere, in uw hart; en wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u rekenschap vraagt van de hoop die in u is, met zachtmoedigheid en ontzag.
1 Petrus 3: 15

Eveline Buist-Laseur

Studentenwerker
Eindhoven
Mail

Blijf op de hoogte van:

's-Hertogenbosch
Postadres:
Postbus 820
3900 AV Veenendaal

(030) 294 28 00
info@ifes.nl

Snel naar: